Παιδική Παχυσαρκία

Η αιτιολογία της παιδικης παχυσαρκιας ειναι πολυεπίπεδη και η αναζήτηση ενός και μοναδικού αιτιολογικού παράγοντα φανεται να είναι ένα άκαρπο εγχείρημα. Μελέτες δειχνουν οτι αν το παιδί πάρει περισσότερα από 7,5 κιλά απο το φυσιολογικό στο πρωτο ετος της ζωης του, οι πιθανότητες να γίνει παχύσαρκος ενήλικος είναι τριπλάσιες από ένα άλλο παιδί.

Χρόνιες εκφυλιστικές παθήσεις που στο παρελθόν εμφανίζονταν κυρίως σε ενήλικες, όπως ο διαβήτης τύπου ΙΙ, η υπερχοληστεριναιμία και η υπέρταση, εμφανίζονται όλο και πιο συχνά σε παιδια. Η παχυσαρκία στην εφηβεία συνδέεται άμεσα με αυξημένη θνησιμότητα στους ενήλικες, ανεξάρτητα από το βάρος που έχει το άτομο ως ενήλικας. Η χαμηλή φυσική δραστηριότητα σε συνδυασμό με διατροφή πλούσια σε θερμίδες αποτελούν τη βασικότερη αιτία της παιδικής παχυσαρκίας.

Τα παιδια πρεπει απο μικρά πρέπει να εκπαιδευτουν απο την οικογενεια τους για όλες τις γεύσεις και όλα τα τρόφιμα ώστε να είναι αποδεκτά από αυτά, όταν το φαγητό γίνει συνειδητή και αυτόνομη διαδικασία. Ο ρόλος των γονέων στην διαμόρφωση των διατροφικών συνηθειών των παιδιών  φαίνεται να είναι καθοριστικός καθώς οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα προς μίμηση για τα παιδιά. Πολλοί γονείς δεν έχουν επίγνωση του μεγέθους της μερίδας που πρέπει να σερβίρουν, με αποτέλεσμα να δίνουν στα παιδιά τους περισσότερο φαγητό από όσο χρειάζονται. Το σπιτικό φαγητό αποτελεί για πολλά νοικοκυριά ένα είδος  πολυτελείας. Οι γονείς δουλεύουν πολλες ωρες και καταφεύγουν όλο και πιο συχνά στην εύκολη λύση του έτοιμου φαγητού.

Τα παιδιά των οποίων οι γονείς είναι παχύσαρκοι αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να γίνουν και τα ίδια παχύσαρκα. Όταν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι υπάρχει 80% πιθανότητα το παιδί να είναι επίσης παχύσαρκο. Όταν μόνο ο ένας γονέας είναι παχύσαρκος, το παιδί να είναι και αυτό παχύσαρκο, στο 40% των περιπτώσεων. Μελετώντας τη σχέση παχυσαρκίας γονέων με τη παχυσαρκία των παιδιών φάνηκε ότι η επιρροή του πατέρα είναι μεγαλύτερη στα κορίτσια και της μητέρας στα αγόρια.

Οι γονείς πρέπει να μην κλείνουν τα παιδιά τους στο σπίτι, αλλά να τα ωθούν στον αθλητισμό και να βγούν σε παιδικές χαρές και πάρκα, για να τρεξουν, να παιξουν μπαλα η οποιοδηποτε παιχνιδι μαζί με αλλα παιδια.